Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8045 K.2014/10590

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat ve miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Tarafların boşanmalarına dair mahkeme kararı ile, evlilik birliği ile bağdaşmayacak ve küçük düşürücü davranışlarda bulunan davalı kadın asli kusurlu bulunmuş ve bu karar 23.12.2008 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı boşanmadan sonra açtığı iş bu davada manevi tazminat başlığı altında olarak toplamda 11.000 TL talep etmiş, bu miktarın 4000 TL'sini kadının evlilik birliği ile bağdaşmayacak ve küçük düşürücü davranışlarda bulunması, 5000 TL'sini kadının sadakatsiz olması, 1000 TL'sini özel eşyalarının kadında kalması nedeniyle duyduğu üzüntü nedeniyle, 1000 TL'sini ise kadının kendi memuriyet durumundan faydalanarak tayin talebinde bulunması sebebiyle talep ettiğini belirtmiştir.

Türk Medeni Kanunun 174/2. maddesine göre boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir.

Bu durumda taraflar arasındaki boşanma ilamındaki kadının kabul edilen kusurlu davranışları dikkate alınarak uygun miktarda manevi tazminat tayini gerekirken boşanma ilamında yer almayan kusurlardan bahsedilerek yazılı şekilde manevi tazminat taktiri doğru olmamıştır.