Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/81 K.2014/1724

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından, çocuk için tayin edilen iştirak nafakası ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece 26.09.2011 tarihli tensiple, tarafların müşterek çocuğu Kübra için dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 1000 TL. tedbir nafakası tayin edilerek, davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, 20.12.2011 tarihli oturumda da, bu tedbir nafakası “çocuğun babası yanında olduğu” gerekçe gösterilerek kaldırılmıştır. Nihai kararda ise velayeti anneye bırakılan bu çocuk için “dava tarihinden geçerli olmak üzere” aylık 300 TL. iştirak nafakası tayin edilmiştir.

Bu çocuğun davanın başında babası yanında iken 20.03.2012 tarihli kararla velayetinin tedbiren annesine verildiği görülmektedir. O halde bu çocuk için velayetinin tedbiren anneye verildiği tarihten geçerli olmak üzere davacı yararına tedbir nafakası tayini gerekirken, bu husus nazara alınmadan, “tedbir nafakasını da kapsayacak” şekilde dava tarihinden geçerli olmak üzere nafaka tayini doğru olmamıştır.

3-Davacının, dava dilekçesinde ziynetlerle ilgili bir talebi bulunmamaktadır. Bu talebini 26.04.2012 tarihli üçüncü oturumda sözlü olarak ileri sürmüştür. Bu taleple ilgili nispi peşin harcı yatırmış olması, ziynetler hakkındaki talebini dava haline getirmez. Başka bir ifade ile ziynetlerle ilgili usulüne uygun olarak açılmış bir dava mevcut değildir. Bu husus nazara alınmadan ziynetlerin kabulü doğru bulunmamıştır.