Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8163 K.2014/20149

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velayet ve reddedilen tazminat isteği yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir (HMK md. 33). Dava ve karşı dava Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak açılmıştır. Kayseri 4. Aile Mahkemesinin 18.02.2010 tarihinde kesinleşen 2008/355 esas, 2008/673 karar sayılı dosyası davalı-davacı (kadın) tarafından 09.04.2008 tarihinde açılmış davacı-davalı (koca) tarafından ise bu davada 07.05.2008 tarihinde karşı boşanma davası açılmış ve her iki dava reddedilmiştir.

Eşlerin açmış olduğu davaların reddedilmesi ve birlikte yaşamaktan kaçınmaları sebebiyle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında her iki taraf eşit kusurludur. Ayrıca fiili ayrılık döneminde boşanmayı gerektirir yeni bir kusurun varlığı da kanıtlanmamıştır Eşit kusurlu eşler yararına tazminat ödenmez (TMK md. 174/1-2). Hal böyleyken davalı-davacı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminata karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.