Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8173 K.2014/26407

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca her iki tarafın davaları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.12.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı İ.. Ç.. vekili Av. H.B. ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı A.. Ç.. vekili Av. A.A. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeterli derecede bilgi edinildiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verilebilir (HMK m. 241).

Davalı-karşı davacı (kadın)'ın delil listesinde isimlerini bildirdikleri tanıklardan bir kısmı dinlenmiş, dinlenmeyen iki tanığın dinlenilmesi isteği 07.03.2012 ve 17.12.2013 tarihli ara karar ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi gerekçe gösterilerek reddedilmiştir. Davalı-karşı davacı (kadın)'ın boşanmaya ilişkin bir kısım talepleri ile ziynet eşyalarına dayalı davasının reddine karar verilmesi karşısında; dinlenilmesinden açıkça vazgeçilmeyen tanıkların da Hukuk Muhakemeleri Kanununun 245. ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun olarak çağrılıp dinlenilmesi, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.