Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8274 K.2014/10247

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı kadının Türk Medeni Kanununun 405. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Akıl hastası olan kadının davranışları iradi kabul edilemez ve bu nedenle de davacı kadına kusur yüklenemez. Ancak dava; koca aleyhine açılmış olup, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalıdır.

Davalı kocanın güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşinin ailesinden ev alınmasını istediği, aksi halde bu evlilik bitmiştir diyerek kayınvalidesinin üzerine yürüdüğü anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1 ) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.