Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8710 K.2014/20017

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından, her iki boşanma davası ve karşı davacı (kadın) lehine hükmedilen tazminatlar ve nafaka yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise, lehine hükmedilen tazminatların miktarları ile ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının, birleştirilen boşanma davasıyla birlikte ileri sürdüğü ziynetlere ilişkin talebi, “koca tarafından kullanıldığı ispat edilemedi” gerekçesiyle reddedilmiştir. Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, davanın reddi halinde maktu ret harcı alınır (Harçlar Kanununa Ekli 1 sayılı tarife). Öyleyse, bu istek üzerinden maktu ret harcı alınması gerekirken, 1.806 lira harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilmesi uygun bulunmuştur (HUMK.md.438/7).