Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8816 K.2014/10494

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi ve Nisa'nın velayeti yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi ve iştirak nafakasının miktarı ile tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların karşılıklı sadakatsiz davranışlarda bulundukları, ayrıca davacı-karşı davalı kocanın eşine sürekli olarak fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davacı-karşı davalı kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyle iken tarafların eşit kusurlu olarak kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.md. 174/1-2) ile yoksulluk nafakası (TMK. md. 175) isteklerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.