Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9071 K.2014/11122

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise, kusur belirlemesi, nafakaların ve maddi tazminatın miktarı ile manevi tazminat talbenin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davacı-karşı davalı koca daha ağır kusurlu kabul edilerek her iki boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kocanın müşterek konutun kapı kilidini değiştirdiği, davalı-karşı davacı kadının ise birlikte yaşamaktan kaçınarak evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylar karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Davacı-karşı davalı koca da kusurlu olduğuna ve eşit kusur halinde de boşanmaya karar verilebileceğine göre, davalı-karşı davacı kadının boşanma davasının kabulü sonucu itibarıyla doğru olduğundan boşanma hükmünün kusuru ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiş, (HUMK.md.438/son), davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda açıklandığı üzere, taraflar boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olup, eşit kusurlu eş lehine maddi tazminata hükmedilemez (TMK.md.174/1). Bu yön nazara alınmadan davalı-karşı davacı kadın lehine maddi tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. 3-Hakim, talepten fazlaya hükmedemez (HMK.md.26). Davalı-karşı davacı kadının, yoksulluk nafakası talebi olmadığı halde, yoksulluk nafakasına hükmedilmesi de doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.