Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9211 K.2014/19749

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın vekili 28.02.2013 tarihli dava dilekçesinde "bir an önce boşanmak isteyen müvekkilin nafaka ve tazminat talebi yoktur" şeklinde beyanda bulunmuş, daha sonra 18.12.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminat ve 500 TL yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Mahkemece tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin kısmen kabulü ile 7.000 TL maddi, 3.000 TL manevi tazminata ve 200 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

Davacı (kadın) vekilinin dava dilekçesindeki beyanı yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat taleplerinden feragat niteliğinde olup vekaletnamede de vekilin feragat yetkisi bulunduğu anlaşılmaktadır. Feragatten dönülmesi mümkün değildir. Bu durumda yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Tedbir nafakası her an doğup işleyen alacak niteliğindedir. Davacı vekili dava dilekçesinde nafaka istemediğini beyan etmekle birlikte, 14.06.2013 tarihli dilekçe ile tedbir nafakası istediğine göre kadın yararına 14.06.2013 tarihinden başlamak ve boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar devam etmek üzere, tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına karar verilmesi doğru olmamıştır.