Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9216 K.2014/19751

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacının tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davacının davası reddedilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacının mahkemece belirlenen kusurları yanında davalı kadının da eşine, müşterek evin yarı hissesini kendisine devretmesi için baskı yaptığı, bu sebeple eşini tersleyip, azarladığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; tarafların evlilik birliği temelinden sarsılmış olup; bu sonuca ulaşılmasında her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davacı kocanın eşine göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu evliliğin devamında davalı kadın bakımından korunmaya değer bir yararı kalmamıştır. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir.

Mahkemece boşanmaya karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde isteğin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.