Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9320 K.2014/19688

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, manevi tazminat ve ziynet eşyası alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle maddi hata sonucu karar başlığında davacı kadının; davalı-karşı davacı, davalı kocanın ise, davacı-karşı davalı olarak gösterilmesinin maddi hataya dayalı bulunduğunun ve mahallinde düzeltilmesinin mümkün olmasına göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kocanın, 10.08.2012 tarihinde Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak açtığı boşanma davası sonucunda tarafların boşanmalarına, kadın yararına 15000 TL. maddi tazminata hükmedilmiş, kadının manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş, karar 14.01.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

Kesinleşen hükümde, “gerek retle sonuçlanan boşanma davası öncesi yaşanan olaylarda, gerekse eylemli ayrılık döneminde kocanın, kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde kusurlu hareketi tespit edilemediğinden dolayı, kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verildiği belirtilmiştir. Kesinleşen karar ile yapılan bu tespit tarafları bağlayıcı niteliktedir.

Temyize konu, davacı kadının Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı boşanma davası ise 03.09.2012 tarihinde açılmıştır. Her iki dava tarihi arasında davalı kocadan kaynaklanan ve davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden kusurlu bir davranışın varlığı kanıtlanmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında, davacı kadının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile manevi tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.