Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9402 K.2014/19724

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kocanın temyiz dilekçesi davalı kadına 04.03.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalı kadının ise 19.03.2014 tarihinde katılma yolu ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 433/1 maddesi uyarınca, temyiz dilekçesi kendisine tebliğ olunan taraf, tebliğ tarihinden itibaren 10 günlük süre içinde katılma yolu ile hükmü temyiz edebilir. Oysa, davalı kadının katılma yolu ile temyizi 10 günlük yasal süre geçtikten sonra yapıldığından temyiz talebinin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı kocanın temyizine yönelik incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı kocanın boşanma talebinin Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayandığı yargılamanında buna göre yapıldığı halde, hüküm bölümünde Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesi yazılmasının maddi hataya dayalı olup, mahallinde her zaman düzeltilmesinin imkan dahilinde bulunduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.