Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9434 K.2014/11236

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından 23.09.2013 tarihli ek karar ve asıl karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadının 23.09.2013 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davalı kadın, 09.07.2013 tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiğini bildirmiş ise de; dilekçede karar numarası bulunmadığı, gerekçeli karar tebliğ edilmeden temyizden feragat edildiği anlaşılmaktadır. Doğmamış bir haktan feragat mümkün olmadığından, davalının temyizden feragate ilişkin beyanı kabule şayan değildir. Bu nedenle, 23.09.2013 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı kadının asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Anlaşmalı boşanma davalarında (TMK. 166/3) eşlerden her birinin anlaşmayı bozma konusunda eşit derecede hak ve yetkileri vardır. Davaya çekişmeli yargı (TMK. m. 166/1) hükümlerine göre devam edilmek üzere temyiz edilen kararın bozulması gerekir.