Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9457 K.2014/20642

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı (koca)'nın tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek kadının davasının kabulü suretiyle boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, mahkemece davacı-davalı (koca)'ya kusur olarak yüklenen kusurlu davranışların kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı- davacı (kadın)'ın açtığı boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, kabul edilmesi doğru olmamış ise de, boşanma hükmü davacı-davalı (koca) tarafından temyiz edilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

b-Mahkemece, davacı-davalı (koca) kusurlu bulunarak davalı-davacı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminata (TMK md. 174/1-2) hükmedilmiş ise de, yukarıda birinci bentte belirtildiği üzere davacı-davalı (koca)'nın kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır. Davacı-davalı (koca)'ya bir kusur yüklenemeyeceğine göre Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. Davalı-davacı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.