Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9578 K.2014/20440

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından ziynet davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-davacı koca, 06.08.2012 tarihli dilekçesinde "düğünde takılan ziynet eşyalarının aradan geçen yıllar boyunca gerek düğünün akabinde yapılan borçların ödenmesinde gerek davacı davalının veya müşterek hanenin ihtiyaçları doğrultusunda tamamen davacının rızası ve isteği ile kullanıldığı", şeklinde beyanda bulunmuş böylelikle düğünde takılan ziynet ve paraların ev ihtiyaçları için bozdurulduğunu kabul etmiştir. Davalı-davacı koca, bu ziynet ve paraların, eşi tarafından kendisine iade edilmemek üzere verildiğini de ispatlayamadığına göre, davacı-davalı kadının dava dilekçesinde düğünde takıldığını belirttiği ve bilirkişi raporunda tespit edilen ziynet eşyaları yönünden davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde tüm ziynet eşyaları yönünden davanın reddi doğru görülmemiştir.