Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9847 K.2014/16600

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının usulüne uygun şekilde miktarı belirtilerek maddi tazminat (TMK.md.174/1) isteğinde bulunmaması sebebiyle mahkemece bu yönde hüküm kurulmamasında bir isabetsizlik olmadığına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı kadının eşine haksız tahrik altında etkili eylemde bulunmasına karşılık, davalı kocanın da eşine fiziki şiddet uyguladığı, hakaret edip, onu tehditlerle evden kovduğu anlaşılmaktadır. Tarafların tespit edilen kusurlu eylemlerine göre davalı kocanın, davacı kadına oranla daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu eylemler davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Davacı kadın yararına manevi tazminatın (TMK. md.174/2) şartları oluştuğu nazara alınarak lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken kusur belirlemesinde yanılgıya düşülerek tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle bu isteğin reddine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.