Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9970 K.2014/14853

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise maddi tazminat talebinin reddi, manevi tazminatın miktarı ile kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.3.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı Nazime ile vekili Av. C.A.. geldiler.

Karşı taraf temyiz eden davalı-davacı A.. S.. vekilleri gelmediler. Davalı-karşı davacı vekili Av Aslı Apçin tarafından mazeret dilekçesi gönderildiği ancak davalı-davacının başka avukatlarının olduğu ve tevkil yetkisinin de bulunduğu görülmekle mazereti uygun görülmedi. Açık duruşmaya devam olundu.

Davacı-davalı Nazime .vekili söz aldı: "Her ne kadar boşanma kararını temyiz etmiş isek de boşanma kararının temyizinden feragat ediyoruz diğer yönlerden temyizimiz aynen devam ediyor" dedi. Beyanı okundu, imzası alındı. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı vekili murafaa sırasında, hükmün boşanmaya ilişkin bölümüne yönelik temyiz taleplerinden feragat ettiğinden, boşanmaya yönelik temyiz talebinin reddine,

2-Mahkemece davacı-davalı (kadın) sadakat yükümlülüğüne aykırı davranarak boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu kabul edilmiş, davalı-davacı (koca) tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı-davalı (kadın) tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Yapılan araştırma ve toplanan delillerle; davalı-davacı (koca)'nın da en son yaşanan olayda eşini basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte kasten yaralamak sureti ile şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; boşanmaya neden olan olaylarda, davacı-davalı (kadın)'ın daha ziyade kusurlu olduğunun ve açtığı dava yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi koşullarının oluştuğunun kabulü gerekir.

Davacı-davalı (kadın) tarafından açılan boşanma davasının da kabulü gerekirken reddi usul ve yasaya aykırı ise de; hükmün boşanmaya ilişkin bölümünden, temyiz duruşması sırasında feragat edilmesi karşısında bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

3-Tarafların temyiz itirazlarına yönelik olarak yapılan incelemeye gelince; a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür.

Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 TBK.md.50 ve 52 ) dikkate alınarak davalı-davacı koca yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.