Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9988 K.2014/21166

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddi tazminat ve nafaka yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise, kocanın davasının kabulü ve reddedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın tüm, davacı-davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-davalı koca ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının eşine hakaret ettiği, boşanmak istediğini söylediği, davacı-davalı kocanın ise eşinin hastalığı ile ilgilenmediği, eşini ailesine bıraktığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyle iken, davacı-davalı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak davalı-davacı kadın lehine maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.