Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9990 K.2014/21159

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, velayet, tedbir ve yoksulluk nafakası, maddi tazminatın miktarı ile manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı kocaya kusur olarak yüklenen davranışların yanında davalı kocanın kardeşinin, eşine hakaret etmesine sessiz kaldığı gerçekleşmiştir. Davacı kadın lehine uygun miktarda manevi tazminata (TMK. md. 174/2) hükmcdilmesi gerekirken, bu isteğin reddedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Velayetin düzenlenmesinde çocukların üstün yararı esastır. O halde, mahkemece, velayet düzenlemesine esas olmak üzere sosyal inceleme raporu alınmalı, idrak çağında olan 1999 doğumlu E..'den Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddesi gereğince velayet hakkındaki tercihlerinin sorulması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan, velayetle ilgili eksik inceleme ile yazılı şekilde düzenlemeye gidilmesi isabetli bulunmamıştır.