Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10002 K.2015/11616

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 19.4.2010 tarih ve 2010/8 - 2010/62 sayılı ilamı ile davacı ... ile davalı ...'nın boşanmalarına ve müşterek çocuk ...'in velayetinin davalı ...'ya bırakılmasına karar verildiği, hükmü temyiz eden davalı ...'nın 21.7.2011 tarihinde temyiz incelemesinden önce öldüğü, dosya içerisinde öldüğüne dair nüfus kaydı ve başkaca belge bulunmadığından 6.10.2011 tarihinde boşanmaya ilişkin hüküm kesinleşmeden kararının onandığı anlaşılmıştır. Temyiz incelenmesinden önce davalı ... ölmüş olduğundan, evlilik birliği boşanma ile değil, ölüm ile son bulmuştur.

Velayet, ana ve babadan birinin ölümü halinde sağ kalana aittir (TMK. m. 336/3). Evlilik birliği boşanma ile değil ölümle sona erdiğine göre, bu durumda velayet kendiliğinden yasa gereği tek başına babaya kalmıştır. Babanın velayetinin kaldırıldığına ilişkin bir mahkeme hükmü bulunmamaktadır. O halde, Türk Medeni Kanununun 336/3. maddesi gereğince velayet kendisinde bulunan davacı babanın, velayetin kendisine verilmesine yönelik dava açmakta hukuki yararı yoktur. Davanın hukuki yarar yokluğundan (HMK md.114/1,h) usulden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru değildir. Ancak ret hükmü sonucu itibariyle doğru olduğundan, hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HUMK md.438/son)