KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/10055 E., 2015/24747 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2015
- Mahkemesi
- ...Aile Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davalı, 2.4.2014 tarihli cevap dilekçesi ile tanıklarının isimlerini bildirmiş, adreslerini bildirmemiştir. 14.05.2014 tarihinde ön inceleme duruşması yapılmış, duruşmaya davalı katılmamıştır.
Mahkemece, davalıdan tanıklarının isimlerini bildirmesi ve tanık ücreti yatırması istenilmiş, ancak bu konuda herhangi bir süre verilmemiştir.
Tanık listesinde adres gösterilmemiş veya gösterilen adreste tanık bulunamamışsa, tarafa adres göstermesi için, işin niteliğine uygun kesin süre verilir (HMK.md.240/3).
Kanunun belirlediği süreler kesindir. Hakim, tayin ettiği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Aksi halde, belirlenen süreyi geçirmiş olan taraf yeniden süre isteyebilir. (HMK. md. 94)
Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır... Aksi halde talep olunan delillin ikamesinden vazgeçilmiş sayılır (HMK.md.324)
Somut olayda mahkemece; davalıya Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240/3. ve 94. maddesine uygun süre verilmemiş, buna rağmen tanık adreslerini bildirmesi ve tanık ücretini yatırması istenilmiştir. Yapılacak iş, öncelikle davalıya Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240/3. maddesine uygun şekilde tanıklarının adresini bildirmek üzere işin niteliğine uygun kesin süre vermekten ibarettir. Verilen kesin süre içinde tanık adreslerini bildirmesi halinde de Hukuk Muhakemeleri Kanununun 324. maddesine uygun olarak delil için avans belirlendikten sonra, yatırılması için kesin süre verilmeli ve sonucu uyarınca işlem yapılmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuki dinlenilme hakkına, (HMK.md.27) aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/10055, K. 2015/24747, 22 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama