Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10105 K.2015/12762

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Olayda ergin çocuk, “zihinsel engellilik” sebebiyle Türk Medeni Kanununun 405'nci maddesi gereğince kısıtlanmış, aynı yasanın 419/3. maddesi uyarınca annesinin velayeti altında bırakılmasına karar verilmiştir. Dava, bu ergin çocuk üzerindeki annenin velayetinin kaldırılıp, velayetinin babaya verilmesi isteğine ilişkindir.

Ergin çocukların kısıtlanıp velayet altına konulması halinde, vesayete ilişkin hükümler değil, velayet hükümleri uygulanır. Velayet sahibi olan annenin kısıtlı ergin çocuğuna bakmadığı ileri sürülerek, velayetin kendisinden alınması talep edildiğine göre, davada velayete ilişkin hükümleri (TMK. m. 335-351) uygulanacaktır.

Bu haliyle dava, aile hukukundan doğmaktadır ve 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1. maddesi gereğince de, aile hukukundan doğan dava ve işlerde, vesayet makamı (sulh hukuk mahkemesi) değil, aile mahkemesi görevlidir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzeninden olup, bu husus dava şartıdır (HMK. m. 114/1-c) Yargılamanın her aşamasında hakim tarafından re'sen (kendiliğinden) gözetilir.

(HMK. m. 115/1) O halde, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan işin esasın incelenmesi doğru bulunmamıştır.