Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10138 K.2015/11767

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğin eşine fiziksel şiddet uyguladığı kanıtlanamamış ise de; evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmeyen davalının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tamamen kusurlu olduğunun, mahkemece kabul edilen ziynet eşyalarının davalı erkek tarafından bozdurulduğunun, bu sebeple ziynet alacağının kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlikde olmadığının anlaşılmış bulunmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, dava dilekçesinde nafaka istemediğini beyan etmiş, bilahare 26.06.2013 havale tarihli dilekçe ile nafaka isteğinde bulunmuştur. Bu durumda davacı kadın lehine istem tarihinden geçerli olmak üzere tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren hükmolunması doğru olmamıştır.

3-Davacı kadın, dava dilekçesinde yargılama gideri ve vekalet ücreti talebi olmadığını beyan etmesine rağmen, lehine vekalet ücreti taktir edilmesi ve yargılama giderlerinin davalıdan alınmasına karar verilmesi de doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUC