Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10380 K.2016/219

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden mahkemece taraflara yüklenen kusurlu davranışların yanında davacı-davalı erkeğin eşine birden fazla şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, eşinin yüzüne tükürdüğü, tayin olabilmek için eşiyle evlendiğini söylediği, eşinin annesine karşı kötü muamele suçundan ceza aldığı, eşini ve eşinin annesini tehdit ettiği, davalı-davacı kadının ise annesinin eşine hakaret etmesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu kusur durumuna göre, evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda, davacı-davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.