Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/104 K.2015/14207

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tarafların birbirlerinin önceki evliliklerinden olan çocuklarına kötü davrandıkları, davalı kadının eşine hakaret ettiği, buna karşılık davacı erkeğinde kadına fiziksel şiddet uyguladığı, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylar karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davacı erkeğin eşine göre daha fazla kusurlu olduğunun; gelişen bu olaylar karşısında evlilik birliğinin devamında taraflar bakımından yarar kalmadığının ve Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşullarının gerçekleşmiş bulunduğunun kabulü gerekir.

Mahkemenin boşanma kararı sonucu itibarıyle doğru olduğundan davalı kadının hükmün boşanmaya ilişkin bölümüne yönelik temyiz itirazının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün, gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK md. 438/son).

2-Yukarıda belirlenen kusur durumuna göre, boşanma yüzünden mevcut veya beklenen bir menfaati haleldar olan ve boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminat (TMK md.174/1,2) takdiri gerekirken, hatalı kusur tespiti neticesinde reddi doğru olmamıştır. 3-Davalı kadının usulüne uygun şekilde açılmış karşı ya da birleşen davası bulunmadığı halde, cevap dilekçesiyle talep etmiş olduğu ziynet eşyalarına yönelik olarak kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi doğru değildir.