Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10446 K.2016/232

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından, her iki dava ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evlilik birliğinin sarsılmasına yol açan olaylarda davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; mahkemece davalı-davacı kadının az da olsa kusurlu olduğu kabul edilmiş, davalı-davacı kadın kararı temyiz etmeyerek kendisine yüklenen kusurlu davranışları kabul etmiştir.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davacı-davalı erkek de dava açmakta haklı olup Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları erkeğin davası yönünden gerçekleşmiştir. O halde, davacı-davalı erkeğin boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.