Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10478 K.2016/1401

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, erkeğin kabul edilen boşanma davası ile kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; davalı-karşı davacı kadının "hiçbir zaman davacı-karşı davalının yakınlarını evinde istemediği, nedensiz yere onlara karşı kinci davrandığı, defalarca kendisine ortak konuta gelmek için haber verildiği halde nedensiz yere onları kabul etmediği, kendisinin de onlarla görüşmediği, eşine gönderdiği mektupta dinini değiştirirsen seninle yeniden biraraya gelebilirim şeklinde şart koştuğu" gerekçesiyle, davacı-karşı davalı erkeğin de boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerde;

davacı-karşı davalı erkeğin Adana 2. Aile Mahkemesi'nin 2012/1056 esas sayılı dosyasında açtığı boşanma davasından 06.03.2013 tarihinde feragat ettiği, tarafların feragat edilen davanın açıldığı 26.12.2012 tarihinden sonra bir araya gelmedikleri anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı erkek, açtığı boşanma davasından feragat etmekle, bu davanın açıldığı tarihten önce gerçekleşen kadının kusurlu davranışlarını affetmiştir. Atfedilen olaylar taraflara kusur olarak yüklenemez.

Feragat edilen davanın açılmasından sonra da davalı-karşı davacı kadına atfedilebilecek bir kusur kanıtlanamamıştır. Diğer yandan davacı-karşı davalı erkek, kadına kusur olarak yüklenen dinini değiştirilmesi konusunda şart koşma vakıasına da ön inceleme aşaması tamamlanana kadar dayanmamıştır. Mahkeme, davacı-karşı davalının ön inceleme aşaması tamamlanana kadar usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıaları kendiliğinden inceleyemez.

Dava sebebi ve dayanağı vakıalar açık ve somut şekilde ispata ve karşı tarafın savunmasına elverişli olarak ortaya konmalıdır. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bu vakıa esas alınarak davalı-karşı davacı kadına kusur olarak yüklenemez. Gerçekleşen bu duruma göre, kadının kusurlu bir davranışı kanıtlanamamış olup, davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasının reddine karar vermek gerekir.

Ancak, kadının kabul edilen boşanma davası taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden davacı-karşı davalının boşanma davasının konusu kalmamıştır. O halde bu husus gözetilerek davacı-karşı davalının boşanma davası hakkında konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi ve haklılık durumuna göre yargılama giderleriyle, vekalet ücretine ilişkin karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.