Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10583 K.2015/12420

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen ilk karar, tarafların temyizi üzerine Dairemizin 2014/18369 esas. 2014/21747 karar sayılı ve 05.11.2014 tarihli ilamı ile.

"Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin kusursuz, kadının tam kusurlu olduğu belirtilerek, davacı-karşı davalı (kadın)'ın boşanma davasının reddine, davalı-karşı davacı (erkek)'in davasının kabulüne ve tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise dc; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı- karşı davacı (erkek)'in eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve bu nedenle sulh ceza mahkemesince cezalandırılmasına karar verildiği, güven sarsıcı mahiyette telefon görüşmeleri yaptığı, davacı-karşı davalı (kadın)'ın ise eşine beddua ettiği, eve dönmesi karşılığında maddi taleplerde bulunduğu anlaşılmakladır.

Bu halde, taraflar arasındaki ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı (kadın) da dava açmakta haklıdır.

Davacı-karşı davalı (kadın)'ın boşanma davasının da kabulü gerekirken , yetersiz gerekçe ile reddi doğru bulunmamıştır. " gerekçesiyle bozulmuş, bozma sebebine göre de yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davası ve ferilerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece 05.03.2015 tarihli celsede bozma ilamına uyulmasına karar verilmekle Dairemizin bozma ilamı kesinleşmiştir. Bir başka ifade ile, bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemenin, bozma ilamı doğrultusunda hüküm tesis etmesi zorunludur. Zira, bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Bu itibarla, uyulan bozma kararında tarafların gerçekleşen eylemlerine göre davalı-davacı (erkek)'nın boşanma davasının da kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.