Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10595 K.2016/1532

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; tamamına yönelik olarak, davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.02.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı L.. T.. vekili Av. F.. Ç.. ve karşı taraf temyiz eden davalı M.. T.. ile vekili Av. N.. K.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların mahkemece belirlenen kusurları yanında davalı kadının eşini bıçakla yaralayarak fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir.

Davalı kadının da kusuru gerçekleştiğine göre boşanmaya karşı çıkması hakkkın kötüye kullanılması niteliğinde olup Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi şartları oluşmuştur.

Bu sebeple boşanma kararı sonucu itibariyle doğru bulunmuş, davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK m. 438/son) karar vermek gerekmiş, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

2-Yukarıda belirlenen olaylara göre taraflar eşit kusurlu olduğuna göre hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. 3-Davalı kadın cevap dilekçesinde yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Mahkemece bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru olmamıştır.