Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10867 K.2015/12903

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından, 15.01.2015 tarihli temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek karar ve asıl karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların boşanmalarına ilişkin hüküm, davalı erkek tarafından kanuni süresi içerisinde verilen temyiz dilekçesi ile temyiz edilmiştir. Mahkemece, temyiz posta masrafının tamamlanması için çıkartılan muhtıra davalıya 27.03.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı aynı tarihte temyiz posta giderini PTT idaresine yatırmış, giderler 08.04.2013 tarihinde mahkemeye ulaşmıştır.

Dairemizin 03.12.2014 tarihli geri çevirme ilamında, temyiz masraflarının süresi içerisinde mahkeme veznesine yatırılmadığı belirtilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3 maddesi uyarınca bir karar verilmek ve davalıya tebliğ edilmek üzere dosya mahalli mahkemesine iade edilmiştir. Mahkemece;15.01.2015 tarihli ek karar ile ''davalının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına'' karar verilmiş, ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar,mahkemece, Dairemizin geri çevirme ilamına dayanılarak ek karar verilmiş ise de.

Anayasa Mahkemesinin 05.11.2014 tarih ve 2012/1223 başvuru numaralı kararında ''ilgili mevzuatta temyiz eden tarafın temyiz masraflarını mahkeme kalemine ulaştırma sorumluluğunun ne şekilde yerine getirileceğinin, öngörülebilir şekilde ve ilgililer açısından herhangi bir tereddüte yer bırakmayacak bir açıklıkta düzenlenmediği, ilk derece mahkemesinin temyiz giderlerinin dava dosyasına yedi gün içersinde yatırılması gerektiği uyarısını içeren yazısında, başvurucunun belirtilen giderleri, bulunduğu yerden nasıl iletebileceği konusunda aydınlatıcı bir bilgi verilmediği,

sonuç olarak başvurucunun mahkemeye erişim hakkına yönelik müdahalenin kanuni olmadığı belirtilerek, Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alınan mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine'' oybirliği ile karar verildiğinden,sözkonusu karar ile aynı mahiyette bulunan temyize konu olayda,temyiz edenin mahkemeye erişim hakkının ihlal edilmemesi için davalının ek karara yönelik temyiz isteğinin kabulü ile,15.01.2015 tarihli temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-İşin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Hukuk Muhakemeleri Kanununun 147. maddesine göre, tarafların tahkikat duruşmasına davet edilmeleri zorunludur. Taraflara gönderilecek davetiyede belirlenen gün ve saatte geçerli bir özrü olmadan mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde, duruşmaya yokluklarında devam edileceği ve yapılan işlemlere itiraz edemeyecekleri bildirilir. Davalı, tahkikat duruşmasına davet edilmeden yokluğunda tahkikat icra edilip hüküm kurulmuştur. Bu husus, davalının hukuki dinlenilme hakkını (HMK. md.27) zedeleyen önemli bir usul hatası olup bozma sebebidir.