Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10901 K.2015/12109

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı anne ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı kurum, 07.02.2012 doğumlu küçük ...’nin 2828 Sayılı Kanun gereğince korunma altına alınmasını ve küçüğün evlat edinme hizmetlerinden yararlandırılacağını ileri sürerek, evlat edinmede ana ve babanın rızasının aranmamasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin yargı çevresinde müstakil Çocuk Mahkemesi mevcuttur. Çocuk mahkemesi kurulan yerlerde, 2828 Sayılı Sosyal Hizmetler Kanununun 22’nci maddesi gereğince korunma kararı alınmasında, bu kanunda 06.02.2014 tarihli 6518 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle, çocuk mahkemesi, evlat edinmede ana ve babanın rızasının aranmamasına ilişkin taleplerde ise, aile mahkemesi görevlidir (4787 s. K. md.4/1).

Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenine ilişkin olup, ileri sürülüp sürülmediğine bakılmaksızın mahkemece re’sen gözetilir.

O halde, koruma tedbirine ilişkin talep yönünden çocuk mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmeli, evlat edinmeden ana ve babanın rızasının aranmamasına ilişkin talep aile mahkemesinde bırakılıp, korunma kararıyla ilgili dava, bu dava bakımından bekletici sorun yapılmalı, çocuk korunma altına alındığı takdirde evlat edinmede ana ve babanın rızasının aranmaması talebinin Türk Medeni Kanununun 311’nci maddesi çerçevesinde esası incelenip, sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu husus gözetilmeden hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.