Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10992 K.2016/975

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının, kolluk tarafından yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasında ev hanımı olduğu ve gelirinin bulunmadığı tutanağa bağlanmışsa da, velayet hususunda dinlenen uzmana verdiği beyanında otelde çalıştığı ve 1300-1400 TL geliri olduğunu, duruşmada ise eşinin çalışmasına engel olduğunu, çalışmadığını beyan etmiştir.

Davalı erkek hakkında yapılan kolluk araştırmasında şoför olarak çalıştığı ve asgari ücret elde ettiği belirtilirken, uzman tarafından alınan beyanında manav olduğu ve aylık gelirinin 20.000-25.000 TL arasında değiştiği yer almaktadır. Her iki taraf açısından yapılan araştırma, davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilip, edilmeyeceğine dair kanaat oluşturmaya yeterli olmayıp kendi içerisinde de çelişkilidir.

O halde mahkemece tarafların ekonomik ve sosyal durumları, mal varlıkları ve gelirleri hakkında yeniden araştırma yapılarak, davacı kadının yoksulluk nafakası istemi (TMK.md.175) hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeyle yoksuluk nafakasına hükmedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.