Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/11024 K.2015/12761

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Olayda ergin çocuk zihinsel özrü sebebiyle kısıtlanmış, vesayet altında değil, velayet altına konulmuştur. Bu halde vesayete ilişkin hükümler değil, velayet hükümleri uygulanır. Davacı veli, özürlü olması sebebiyle kısıtlanan velayeti altına bırakılan çocuğu için araç alacağından bahisle mahkemeden izin talebinde bulunmuştur.

Velayete ilişkin hükümler gereği bu hakka sahip olan ebeveyn çocuğun mallarını yönetme hakkına sahip ve bununla yükümlüdürler. Kural olarak hesap ve güvence vermezler (TMK.md.352/1). Velayet hakkına sahip olan anne veya baba kusurları sebebiyle velayeti kaldırılmadıkça çocuğun mallarını da kullanabilirler (TMK.md.354).

Çocuk mallarının gelirlerini öncelikle çocuğun bakımı, yetiştirilmesi ve eğitim için; hakkaniyete uyduğu ölçüde de aile ihtiyaçlarını karşılamak üzere sarfedebilirler (TMK.md.355). Olayda, alınacak araç bedeli çocuğun malvarlığından karşılanacağı ifade edildiğine göre, özürlü ergin çocuğun bakımı, yetiştirilmesi ve eğitimi için zorunluluk varsa hakim anne ve babaya belirli miktarda çocuğun mallarına başvurma imkanı tanıyabilir (TMK.md.356).

Talebin açıklanan yasal hükümler çerçevesinde incelenip karara bağlanması gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.