KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/11177 E., 2016/1094 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Mahkemece 20.04.2015 tarihli ek karar ile; davalı erkeğin süresinde verilmeyen temyiz dilekçesinin "kararda belirtilen iki haftalık yasal süre içerisinde verilmediği" gerekçesi ile reddine karar verilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi " 1086 sayılı yasanın temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur" hükmü yeralmaktadır. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde temyiz süresi 15 gündür. Gerekçeli karar davalı tarafa 03.04.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davacıda 20.04.2015 tarihinde 15 günlük süre içinde kararı temyiz etmiştir . Temyiz süresinde olduğundan mahkemenin 20.04.2015 tarihli temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak temyiz dilekçesinin incelenmesine karar verilmiştir.
2-Davalının temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;
Dava, 20.03.2014 tarihinde ikame edilmiştir. Mahkemece dilekçelerin teatisi aşaması tamamlandıktan sonra ön incelemeye geçilmiş, ön incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilerek, davalıya ön inceleme duruşmasına çağrı davetiyesi tebliğ edilmiş; ancak davalı taraf belirlenen ön inceleme duruşmasına gelmemiştir. Mahkemece ön inceleme duruşmasında dava nihai olarak karara bağlanmayıp tahkikat aşamasına geçildiğine göre, davalının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 147. maddesi gereğince tahkikat duruşmasına davet edilmesi zorunludur. Bu yasal zorunluluğun gereği yapılıp, davalının tahkikat duruşmasında bulunmasına olanak sağlanmaksızın, davanın esası hakkında hüküm kurulması, davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK md. 27) aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/11177, K. 2016/1094, 21 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama