Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/11219 K.2015/12895

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından vekalet ücreti yönünden, davacı tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının kişisel ilişki düzenlenmesine dair talebinin kabul edilmiş bulunması sebebiyle lehine vekalet ücreti takdir edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar farklı şehirlerde yaşamaktadırlar.Velayet hakkı anneye verilen müşterek çocuklar 1998 doğumlu ... ve 2006 doğumlu ... ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin, aynı şehirde yaşamaları durumunda sömestr tatiline yönelik düzenleme yapılmaması, ayrı şehirde yaşamaları durumunda ise dini bayramlar dışında yılda yalnızca bir kez 30 gün süre ile baba ve çocukların bir arada olacağı şekilde düzenleme yapılması, gerek babalık duygularının tatmini, gerekse çocukların babaya olan güven duygusunun kazanılması açısından yetersiz olmuştur.

Öte yandan günümüzdeki ulaşım imkanları göz önüne alındığında ayrı şehir veya aynı şehirde oturmalarına göre kişisel ilişki düzenlemesine de ihtiyaç bulunmamaktadır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

17.06.2015 (Çrş.)