Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/11308 K.2016/822

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafakaların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalının tüm, davalı-karşı davacının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, ''davalı-karşı davacının eşine, evine karşı yeterli ilgili göstermediği, tartışmalar sırasında birbirlerine hakaretli, incitici ve küçük düşürücü sözler sarfettikleri, davalı-karşı davacının evden ayrılırken eşinin iç çamaşırlarının ortaya saçıldığı, tanığın apartmandan çıkan bir kişiyi görüp nereden geldiğini sorduğunda ...'lerden geliyorum, evli olduğunu bilmiyordum demesinin sadakat yükümlülüğünün ihlali olarak kabul edilemeyeceği, bunun olsa olsa güven sarsıcı bir hareket olabileceği'' gerekçesiyle tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu oldukları kabul edilmiş ise de;

mahkemece taraflara yüklenen ve tarafların gerçekleşen bu kusurlu davranışlarına göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadının eşine nazaran daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Gerçekleşen bu duruma göre Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları davalı-karşı davacı yararına oluşmuştur.

O halde; davalı-karşı davacı erkek yararına uygun miktarlarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle davalı-karşı davacı erkeğin tazminat isteklerinin reddi doğru bulunmamıştır.

3- Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadın ağır kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu eş yararına yoksulluk nafakası verilemez (TMK.md.175). Davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.