Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/11341 K.2016/747

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından (katılma yoluyla) kusur ve tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı tarafından ise velayet ile müşterek çocuk yararına hükmolunan nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu ve talebinin açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığı kanaatine varıldığından davalının adli yardım talebinin temyiz harç ve giderlerine münhasır olarak kabulüne karar verilerek temyiz itirazları incelenmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının temyiz itirazları yersizdir.

3-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

a-Mahkemece velayeti davacı anneye bırakılan müşterek çocuk.... 19.05.1996 doğumlu olup, karar tarihinde ergindir. Hal böyle iken mahkemece müşterek çocuğun velayetinin anneye bırakılarak, müşterek çocuk yararına iştirak nafakasına hükmolunması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

b-Mahkemece müşterek çocuk yararına hükmolunan tedbir nafakasının müşterek çocuğun ergin olduğu 19.05.2014 tarihine kadar devamına karar verilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.