Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/11453 K.2016/768

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat, kişisel ilişki ile kendi reddedilen manevi tazminatı yönünden; davacı-karşı davalı kadın tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında, Türk Medeni Kanununun 176/1. maddesi nazara alınarak, hakimin takdir yetkisi çerçevesinde "toptan ödeme" kararı verilmesinde yasaya aykırı bir durum yok ise de; kusur dağılımı ve tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alındığında, davacı-karşı davalı yararına hükmedilen toptan yoksulluk nafakası miktarı az olmuştur. Daha uygun ve yeterli miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.