Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/11585 K.2015/12719

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Üçüncü kişilerin, koşulları gerçekleştiği takdirde çocukla kişisel ilişki kurma hakkı mevcut ise de; kişisel ilişki süresinin ana ve babaya tanınan genişlikte olması beklenemez. Ancak anneanne, dede, büyükanne ve büyükbabalarla torun arasındaki kişisel ilişki, torunun bunlarla aile bağlarını" güçlendirmek ve geliştirmek, onların da torun sevgilerini tatmaya elverişli olacak yeterlilikte olmalıdır.

Toplanan delillerden, davalı annenin, velayet hakkı kendisine verilen 01.08.2011 doğumlu ...'yı kendi ailesinin yanına bıraktığı ve başka bir erkekle birlikte yaşadığı; çocuğun sürekli olarak anneanne ve dede yanında kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacı babaannenin ..., çocuğun ise ... ili'nde yaşadığı hususu da dikkate alındığında düzenlenen kişisel ilişki yetersiz olduğu gibi, gerekçesi açıklanmaksızın kişisel ilişkinin ... ili sınırlarında kurulmasına karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi için yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığından, hükmün bu bölümünün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. madde uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.