Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/11598 K.2015/12607

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından tazminat miktarları ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri, 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Davacı kadının dava dilekçesinde yoksulluk nafakası isteği bulunmaktadır. Bu talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.