Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/11765 K.2015/12832

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından nafaka miktarı, kişisel ilişkinin süresi, manevi tazminat talebinin reddi ile davacı kadın yararına takdir olunan tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin “tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velayetinin davacı kadına bırakılmasın, müşterek çocuk yararına 400 TL tedbir ve iştirak nafakasına ve her iki tarafında tazminat taleplerinin reddine dair kararı, davalı erkek tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 22.10.2014 tarih ve 2014/19607 esas ve 2014/20459 sayılı ilamı ile “boşanma ve fer'ileri konusunda hüküm tesis edilmemiş olması” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve “tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velayetinin davacı kadına bırakılmasına, müşterek çocuk yararına 400 TL tedbir ve iştirak nafakasına, davalı erkeğin manevi tazminat talebinin reddine ve davacı kadın yararına 6.000 TL maddi, 8.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Bozmadan önce verilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmiş olup, davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK md. 174/1,2) reddi yönünden davalı erkek yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Mahkemece, davalı erkek yararına oluşmuş bulunan usuli kazanılmış hak gözetilmeksizin davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK md.174/1,2) hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Mahkemece, velayetleri anneye bırakılan müşterek çocuk ile baba arasında “aynı şehirde oturmaları hali“ ve “farklı şehirde oturmaları hali“ için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Taraflar mevcut duruma göre ayrı şehirlerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayrıma" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan, aynı şehir-ayrı şehir ayrımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocukların da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.