Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/11828 K.2016/1603

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve kendisinin reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmişsede; yapılan inceleme ve toplanan delillerden, davalı kadının evlendikleri gün cinsel ilişkiye yanaşmadığı, ertesi gün de ziynet eşyalarını alarak evi terk ettiği, tarafları birleştirmek için arayan aracılara, davalının eşi ile birleşmek istemediğini söylediği, daha sonra arayan aracılara önce kendini bir daha aramamalarını söylediği daha sonra ise telefonlara çıkmadığı gerçekleşmiş, davacı erkeğe ise atfedilecek bir kusur kanıtlanamamıştır.

Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadın tam kusurludur. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmlesi ve bu hatalı kusur belirlemesi esas alınarak, davacı erkeğin maddi tazminat talebinin (TMK m. 174/1-2) reddi ile tam kusurlu kadın eş yararına yoksulluk nafakasına (TMK m. 175) hükmolunması doğru olmamıştır.