Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/12365 K.2016/2643

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı-davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların evlilik birliğinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmedikleri, bu bağlamda boşanmaya neden olan olaylarda eşit derece kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken mahkemece davalı-davacı tarafın tam kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; davanın kabulü ile boşanmaya karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan davalı-davacının, erkeğin boşanma davasının kabulüne yönelik temyiz itirazının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün, kusur gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK m. 438/son) ve davalı-davacının usulüne uygun bir yoksulluk nafakası talebinin bulunmadığının anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Mahkemece davalı-davacı kadın tam kusurlu kabul edilip, bu hatalı kusur belirlemesi sonucu kadının ayrı yaşamakta haklılığını kanıtlayamadığı gerekçesi ile birleşen tedbir nafakası davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.