Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/12570 K.2015/13779

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair 1980 tarihli Lahey Sözleşmesi, koruma hakkı ihlal edilerek çocuğun mutat meskenin bulunduğu ülkeden, diğer bir ülkeye götürülmesi veya alıkonulmasının zararlı etkilerinden uluslararası alanda korunması amacına (Söz. md. 1) yönelik olup, çocuğun derhal mutat meskenin bulunduğu ülkeye iade edilmesini sağlamaya yönelik hükümler ihtiva etmektedir.

Sözleşmenin 13/b maddesinde ise; "geri dönmesinin çocuğu fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı veya başka bir şekilde müsamaha edilemeyecek bir duruma düşüreceği yolunda ciddi bir risk olduğunu tespit ederse, çocuğun geri dönmesini emretmek zorunda değildir" şeklinde bir düzenleme bulunmaktadır.

Mahkemece 10.02.2010 doğumlu müşterek çocuk ...'in mutat meskeninin bulunduğu ...'ya iade edilmesi halinde çocuk açısından telafisi güç durumların varlığının ortaya konulamadığı gerekçesiyle iade talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; davalı anne, yaşı küçük olan çocuğun iadesi halinde psikolojisinin ve gelişiminin olumsuz etkileneceğini savunmuş, mahkemece bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadan iade kararı verilmiştir.

Mahkemece, geri dönmesi halinde çocuğun fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz kalıp kalmayacağı veya başka bir şekilde müsamaha edilemeyecek bir duruma düşüp düşmeyeceği konusunda ciddi bir risk bulunup bulunmadığının tespiti bakımından, 4787 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca görevlendirilecek uzman vasıtasıyla inceleme yapılması ve toplanan diğer delillerle birlikte değerlendirilip, gerçekleşecek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.