Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/126 K.2015/14273

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, manevi tazminat miktarı, nafakaların miktarı ve vekalet ücreti yönünden; davalı tarafından ise, boşanma kararı ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava dilekçesinde fiziksel şiddet olayına dayanılmaması, tehdit vakıasının ise dava tarihinden sonra gerçekleşmesi nedeniyle hükme esas alınamayacağının,ancak davalı erkeğin güven sarsıcı davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsılmış bulunduğunun anlaşılmasına ve boşanma davası içerisinde istenen ve boşanmanın fer'i niteliğinde bulunan manevi tazminat isteğinin kabul veya reddi halinde ayrıca vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin tabii bulunmasına göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı lehine hükmedilen manevi tazminata dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Boşanma kararıyla, boşanma sebebine bağlı olarak taraflardan biri lehine hükmedilen tazminatlar, ancak boşanma hükmünün kesinleşmesiyle muacceliyet kazanır ve faize de talep halinde bu tarihten itibaren hükmedilir. Bu bakımdan davacı lehine hükmedilen manevi tazminata dava tarihinden geçerli olacak şekilde faiz yürütülmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, kanuna uymayan bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına da ihtiyaç bulunmamaktadır. Bu sebeple bozma yapılmamış, kanuna aykırı olan hususun düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).