Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/12628 K.2015/13195

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek eş tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkek eşin kendi boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı erkeğin, kadının kabul edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece; "davalı-davacının ve ailesinin kusuru olduğu gerekçesiyle, davacı-davalı kadının davasının kabulüne karar verilmiş ise de; toplanan delilerden, tarafların 15.2.2011 tarihinde birlikte kadının ailesini ziyarete gittikleri ve kadının artık dönmeyeceğini belirtmesi üzerine ayrı yaşamaya başladıkları; evlenme tarihinden sonra davalı-davacı erkekten kaynaklanan kusurlu bir davranışın varlığının kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmediğine göre; davacı-davalı kadının boşanma davasının da reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.