Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/12900 K.2016/3182

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Türk Medeni Kanununun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır.

Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerek, boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz.

Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve varsa çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. l 66/2).

Somut olayda mahkemece dava kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Ancak yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkekten kaynaklanan ve boşanmayı gerektiren davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Davacı kadının, unutkanlık ve durgunluk tedavisi gördüğü sırada ilaçlarını kullanmamasının eşinin ilgilenmemesi ile gerçekleşmesi ve müşterek konutun davalı erkeğin üzerine yapılacak olmasından dolayı davalı erkek ile tartışmış olması, davacı kadına kusur olarak yüklenemez. Gerçekleşen olaylarda kadının başkaca bir kusuru da iddia ve ispat edilmemiştir. Türk Medeni Kanunu madde 175'ten kaynaklanan yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz.

Davacının kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde düzenli ve sürekli geliri bulunduğu ispatlanamamıştır. Kadın yararına Türk Medeni Kanunu madde 175' in koşulları oluşmuştur, o halde tarafların ekonomik durumları da gözetilerek kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru bulunmamış, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.