Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/13495 K.2015/15710

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadın tarafından açılan karşı boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile kendisi tarafından talep edilen tazminatların reddi yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi ile reddedilen naafaka telepleri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.05.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davalı-karşı davacı kadının ekonomik ve sosyal durum araştırması ile ilgili zabıta raporunda çalışmadığı ve ev hanımı olduğu belirtilmiş davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki tarafında öğrenci olduğu ileri sürülmüştür.

Son oturumda davacı-karşı davalı erkek vekilinin taraflar arasında görülen eşya davasında, eşyaların davalı-karşı davacı kadının çalıştığından bahisle onun adına annesine teslim edildiğine ilişkin tutanağın sunulması üzerine davalı-karşı davacı kadının çalıştığı kabul edilerek tedbir ve yoksulluk nafaka taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davalı-karşı davacı kadının çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise hangi tarihte çalışmaya başladığı ve gelirinin düzenli ve sürekli olup, kendisini yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağının (TMK.md. 175/1) araştırılarak, sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yoksulluk nafakası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.