Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/13604 K.2016/4333

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından yoksulluk nafakasının reddi yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında davacı-karşı davalı kadının da eşine hakaret ve aşağılayıcı sözler içiren mesaj gönderdiği, tarafların gerçekleşen bu kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu oldukları anlaşılmakla, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece yaptırılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında davalı kadının çalışmadığı belirtilmiştir. Dosyaya davalı-davacı erkek tarafında sunulan kadın adına basılı kartvizitte ... isimli şirkette satış müdürü olarak çalıştığı yazılıdır. Mahkemece kadının düzenli ve sabit bir işi ve geliri olup olmadığı, çalışıyor ise gelirinin kendisini yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı araştırılmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.