Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/1361 K.2015/15538

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (Şefika) tarafından, karşı boşanma davası, kusur belirlemesi ve lehine hükmedilen nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı(nın) eşine fiziki şiddet uyguladığı ve sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği gerçekleşmiş olup, boşanmaya sebep olan olaylarda diğer tarafa göre daha fazla kusurlu olduğunun anlaşılmasına, az kusurlu olan davacı-karşı davalı(nın), karşı davaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, kocanın davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartlarının gerçekleşmiş bulunmasına göre, davacı-karşı davalı(nın) bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne ve nafakanın niteliğine göre, davacı-karşı davalı yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda yoksulluk nafakası tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.